Maskonury występują na wodach północnego oceanu Atlantyckiego, tam zimują. Swoje lęgowiska zakładają na morskich wybrzeżach - wzdłuż wybrzeży Grenlandii, zachodnio-północnych rubieży kanadyjskich, na Islandii, Spitsbergenie, wyspie Jan Mayen, w Norwegii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji oraz na Nowej Ziemi. Maskonury żyją w miejscach, w których jest duża obfitość małych ryb. Żeby tak się działo spełnione musi być kilka warunków - temperatura wody musi być odpowiednia, odpowiednie muszą być także prądy morskie, a planktonu musi być bardzo dużo. Maskonury lwią część swojego życia spędzają na otwartym morzu i oceanie, po prostu unosząc się na jego powierzchni lub nurkując w poszukiwaniu ryb. Czasem znajduje się je martwe w głębi lądu, co może dziwić - lecz dzieje się to na skutek wyjątkowo silnych sztormów, w czasie których potężne wiatry wepchnęły danego maskonura daleko od morza. Najczęściej nie ma on już sił by powrócić nad wodę i ginie. Maskonury bytują na bardzo dużych powierzchniach obszaru. W zimie rozciągają swe żerowiska od północnych wybrzeży Afryki, docierając tam na wody położone na południe od Wysp Kanaryjskich, aż do terenów położonych nieco na północ od archipelagu wysp Spitsbergen. Tereny lęgów nigdy nie są tak wysunięte na południe jak tereny zimowania.