Okres rozpłodowy maskonurów przypada na czas między marcem a wrześniem. Ptaki te już w jego początkowej fazie zaczynają przyjmować godowe ubarwienie - zmienia się ich dziob oraz obrzeża oczu. Zaczynają wówczas wracać z otwartego morza do lęgowisk, jakie założyły uprzednio na skalistych wybrzeżach. Nie osiadają jednak na ziemi - grupują się nad morzem w duże chmary, sięgające nawet kilkuset osobników, i przebywają w nich przez pewien czas przy wybrzeżu. Dopiero po około tygodniu zaczynają na pewien czas opuszczać się na ląd. Wracają jednak potem z powrotem na morze. W końcu jednak wszystkie lądują na ziemi i pozostają na terenie lęgowiska. Gdy osiądą już na lądzie, rozpoczyna się ceremonia tokowania. Samiec potrząsa przez kilka minut głową, przy czym wydaje charakterystyczne, ochrypło-skrzeczące głosy. Następnie oba ptaki zbliżają się do siebie, uderzają się dziobami, potrącają się i okrążają. Bywa tak, że samiec uderzy samicę zbyt mocno w dziób - i ta stacza się w dół po zboczu. Po zalotach następuje kopulacja - ta miejsce albo na wodzie, albo w norach, gdzie niebawem będą złożone jaja. Kopulacja jest błyskawiczna - trwa najczęściej 5-6 sekund. Po niej ptaki bawią się długo w wodzie, uderzając o nią skrzydłami czyszcząc sobie wzajemnie upierzenie. Samica jest zaciekle broniona przez samca, nie dopuszcza do niej żadnego innego, choć sam bardzo często zaleca się do innych samic.